Afgelopen vrijdagavond speelde het avondteam van de Rode Lopers, dit seizoen in wisselende samenstelling gespeeld, zijn laatste ronde van het seizoen. Dit jaar hadden we tot nu toe een keer gelijk gespeeld in Tilburg en een winstpartij tegen RSG D, dus waren we nu zeer gemotiveerd de wedstrijd tegen DSC B goed af te sluiten! Als teamleider is het essentieel een goede voorbereiding te hebben; wie is de tegenstander, wie speelt er, waar liggen onze kansen? Dit leidde tot de volgende beslissingen:
Spelers:
1) Harry strikken voor een thuiswedstrijd. Hoewel niet in blakende gezondheid, en drukte doordeweeks, is Harry voor een mooi serieus potje schaak wel te strikken mits thuiswedstrijd. Aangezien Harry verrassend uit de hoek kon komen, gaf ik hem een mooie plek aan bord 3 om punten te pakken voor het team.
2) In de zoektocht naar een reuzendoder kwam ik uit bij Martin. Zoals altijd kan de wedstrijd alle kanten op, maar spectakel is gegarandeerd. Als hij een keer zijn dag niet heeft, zorgen de vele offers wel voor chaos op het bord. En gaat alles van een leien dakje, speelt hij de tegenstander tureluurs. En wat doen we met zo een speler? Gewoon op bord 1 zetten, laat maar zien wat je kan!
3) Eerder had Rens aangegeven te spelen, maar toonde zich genadig en liet Jordi invallen. Jordi altijd de rust zelve, totdat hij zijn geliefde openingen niet mag spelen. Dan gaan alle remmen los en zadelt hij de tegenstander op met problemen. Een mooie voor bord 2.
Dus, waarom de teamleider dan op bord 4 ipv als echte teamLEIDER op bord 1? Ik wilde de degens kruisen met de (op papier) sterkste speler van DSC, die zichzelf op bord 4 zet. Daarnaast speel in dan met wit, altijd fijn. Ondertussen kijken naar hoe Harry speelt op 3, en dan maar kijken hoe alles eindigt.
De tegenstander was ruim op tijd, handjes geschud, koffie gedronken, schrik bij de teamleider van DSC toen bleek dat hij tegen ondergetekende mocht spelen.. dit zorgde voor genoeg oponthoud zodat Martin aan kon schuiven: laat het spel beginnen!
En na niet al te lange tijd was Harry alweer klaar. Met een schuin oog keek ik naar de stelling, die zoals altijd heel rustig opgebouwd wordt om plotsklaps toe te slaan. Terwijl de tegenstander moeite had zich goed te ontwikkelen, speelde Harry zo vloeiend dat het wel a tempo leek; de ene logische zet na de andere verscheen op het bord. Pionnen er af, mat dreigen; de tegenstander kon niet anders dan de koning omleggen en Harry te feliciteren. Dat is dan 1-0!
Daarna op het bord van ondergetekende. De tegenstander is een echte houthakker; stukken er zo snel mogelijk af en in een eindspel terecht komen. Hier ben ik zelf niet zo van gediend. Na een misrekening van de tegenstander kostte al het afruilen zomaar een pion. Ik, ietwat overmoedig hierdoor, besloot dan maar alle andere stukken af te ruilen in de veronderstelling dat hier meer uit te halen was dan remise. Echter was het zonde dat ik die pion weer weg gaf. Daar sta je dan, ietwat in de verdrukking, ieder twee torens en 6 pionnen. In de denktank, waar de tegenstander kans ziet remise aan te bieden. Dit werd aanvaard, mede door de tussenstand en de stand op de overige borden. 1.5-0.5.
Op naar de hoogste borden. Martin kwam in een gesloten stelling terecht, met iets meer ruimte en druk op de koningsvleugel. Een toren die via de a-lijn de stelling binnenkwam ondersteunde de vele stukken die dreigend op f2 keken. Veel verder dan dreigen kwam het niet. Martin zag geen voortzetting, wilde niet teveel risico nemen en hier werd ook tot remise besloten. In de analyse kwamen grootste offers op het bord, met winstkansen voor Martin (5 vrijpionnen tegen een loper) maar dat is voer voor puristen. Netjes gedaan Martin, dit halve punt kan je weer bijschrijven. Net als het team, door de tussenstand van 2-1.
Dan over naar Jordi op bord 2. Niet alleen creΓ«erde hij voor zichzelf een dubbelpion op de d-lijn, ook de stukken stonden niet optimaal. Echter had de tegenstander een flinke achterstand in de ontwikkeling, waardoor Jordi met dreigingen deze voorsprong uit kon bouwen. Na een foutje van de tegenstander won hij een pion, die tot in het verre eindspel behouden bleef. 2 pionnen + toren tegen 1 pion + toren, nog altijd moeilijk uit te spelen. Zeker omdat een van die pionnen een randpion was. Minder secuur spel van de tegenstander zorgde dat Jordi’s koning de stelling binnen kon komen en een vrijpion in het centrum vrij baan kreeg. De tegenstander kon hier niet tegenop; Jordi won en zorgde voor een verdiende, knappe 3-1 voor de Rode Lopers. Zeer mooie wedstrijd, met een verdiende 5e plaats in de poule als resultaat. Heren, bedankt!
Voor komend seizoen moeten we kijken wat voor teams we willen laten spelen. Naast een avondteam is een zaterdagteam ook mogelijk MITS er genoeg aanmeldingen zijn vanuit de senioren EN de jeugdleden. De Rode Lopers is een echte opleidingsclub, gezien de vele jeugdleden die onze toekomst zijn. Dit in combinatie met een hechte groep seniorenleden zorgt voor een uitstekende balans die hopelijk steeds meer vruchten gaat afwerpen.
Lars
